Anlamlı Tören

Dün Kazım Karabekir ile ilgili birşeylere bakınırken tuhaf bir habere rastladım. Yerel birhaber sitesinde Kazım Karabekir Paşanın doğum günü vesilesiyle anıldığından söz edilirken kullanılan resim dikkatimi çekti. Herhalde yanlışlık olmalı dedim, zira bir devlet adamının anılması töreninde uzun bir masaya konmuş karpuzların başında elleri havada bekleyen adamlar görünüyordu. Bir yanlışlık var mı diye araştırmayı derinleştirdiğimde resmin hataen konulmadığını, paşanın anma töreninde karpuz yeme yarışmasının icra edildiğini gördüm. İki kaynaktan olayın detayını vereyim:

Haber 1: Şark Fatihi Kazım Karabekir Paşa doğumunun 127. yılında  memleketi Karaman’ın Kazım Karabekir ilçesinde törenle anıldı. Kazım Karabekir Parkı’nda paşanın anıtına çelenk koyulması ile başlayan kutlamalar saygı duruşu ve İstiklal Marşı’nın okunması ile başladı. Kazım Karabekir Belediyesi olarak Kazım Karabekir Paşayı her yıl 26 Ocak tarihinde andıklarını, fakat kötü hava şartları nedeniyle bu kutlamaların tam olarak yapılamadığını belirten Kazım Karabekir Belediye Başkanı Muammer Sarı bunun için kutlamaları yıl içine yaydıklarını söyledi.

Bu gün burada Kazım Karabekir Paşa’nın doğumunun 127.yılını kutluyoruz diyerek sözlerini sürdüren Sarı: ‘Paşa kurtuluş savaşında çok büyük başarılar elde etmiş, doğuda yaptığı çalışmalardan ötürü şark fatihi ünvanını almıştır. Yaşamı boyunca Atatürk’ün en büyük destekçisi olmuştur. Dürüstlükten ayrılmamıştır. Vatanını milletini her zaman sevmiştir. yetimler babası olmuştur. Biz Kazım Karabekir halkı olarak onunla hem şehri olmaktan büyük gurur duyuyoruz. Doğumunun 127.yılında paşamızı ve  bu millet için, bayrak için, vatan için canını vermiş tüm şehitlerimizi saygıyla anıyorum ” dedi. Daha sonra kürsüye gelen Kazım Karabekir Paşa’nın kızı Timsal Karabekir çok heyecanlı olduğunu ifade ederek, ”Burada konuşma yapmak öyle bir büyük heyecan ki kelimelere sığmıyor. Nasıl bir kadir şinaslık örneği ki 127 yıl önce doğan, bu kutsal topraklarda onun doğum gününü aynı şevkle aynı heyecanla kutluyoruz ” dedi.

…..

Haber 2: Karaman’ın Kazım Karabekir ilçesinde, Kazım Karabekir Paşa’yı anma etkinlikleri içinde yapılan karpuz yeme yarışmasını geçen seneki yarışmalarda burnu kırıldığı için yarışmayı tamamlayamayan yarışmacı kazandı. Yarışmaya katılan yarışmacılar masaların üstündeki karpuzları elleriyle kırarak yerken yarışmayı Ümit Küçükkoraş kazandı. Karaman Valisi Fatih Şahin tarafından çeyrek altınla ödüllendirilen Küçükkoraş, kimsenin kendisinden hızlı karpuz yiyemeyeceğini iddia ederek, ”İlçemizde 3 yıldır karpuz yeme yarışması yapılıyor. İlk seneki yarışmayı ben kazandım. Geçen sene de kazanacaktım. Fakat karpuzu kafamla kırmaya çalışınca burnum kırıldı. Yarışmayı bırakmak zorunda kaldım. Bu sene yine yarışmalara katıldım ve kazandım. Sayın Valimiz beni tebrik ederek ödüllendirdi. Yaşadığım müddetçe bu yarışmayı benden başka kimse kazanamaz” dedi. Etkinliklerde halat çekme ve bisiklet yarışları da yapıldı.

Herhalde hepiniz bu anlamlı tören karşısında gözyaşlarınızı tutamamışsınızdır. Misal ben yarım saattir gülmekten göz yaşlarımı zaptedemiyorum. Tabii tek gülme sebebim belediye başkanının Kazım Karabekir hayatı boyunca ‘Atatürk’ün en yakın destekçisi olmuştur’ sözü değil. Ona da çok güldüm, yalan olmasın, ancak şu geçen sene adamgibi karpuzu yumrukla değilde fantezi yapıp kafasıyla kırmaya çalışırken burnunu kıran adamın da en az başkan kadar komik olduğunu inkar edemeyiz herhalde. Törende başka anlamlı şeyler de var, misal halat çekilmiş, bisiklete binilmiş. Bir de akademisyenin biri Paşanın “bilinmeyen” yönlerini anlatmış. Kazım Karabekir paşanın bilinmeyen nesi var ki, tuhaf şey. Kaldı ki benim verilen mesajlardan paşayı resmi tarih nezdinde temize çıkarmaya çalışma gayreti sezdim.

İlkokuldan beri okutulan palavralara gönüllü olarak kanmıyorsanız Kazım Karabekir ile Atatürk’ün yollarının daha cumhuriyetin ilk yıllarında ayrıldığını, paşanın istiklal mahkemesinde direkten dönüp evine çekildiğini, yazdığı İstiklal Harbimiz adlı kitabın toplatılıp yok edildiği, daha sonra basıldığında mahkemelerde süründüğünü, KazımKarabekir’in Atatürk’ün ölümünün ardından diğer muhaliflerle beraber İsmet Paşanın davetiyle 1939 sonrası siyasete girdiğini bilmeniz için çok detaylı bir araştırma yapmanıza gerek yok. Kazım Karabekir hayatı boyunca değil, birkaç sene Atatürk’ün en yakın destekçilerinden olmuştur, cumhuriyetten sonra Atatürk ile konuşmamış, aksine onun Nutukta kendileri ile ilgili ileri sürdüklerine cevap mahiyetinde şeyler yazmış, bu sebeple de başı belaya girmiştir. Hasılı, Karaman vilayetinde protokol ilkokul çocuğu düzeyinde bilgi sahibi değilse belediye başkanının Kazım Karabekir’e attığı iftirayı yutmamış olsa gerektir.

Ha, Kazım Karabekir çok matah bir adam mıdır, bana göre çocukça naifliği olan biri, yazdığı şiirler filan ilkokul talebesi ayarındadır. İyi niyetli olduğunu zannederim ama lider vasfı olan biri değilmiş, Mustafa Kemal bunları dakikasında harcayıverdi, yiğidin hakkını teslim etmek lazım. Bundan ötesi yorumlar tarih ilmine vakıf kişilerce yapılabilir, benimki amatörce bir hataya işlaret etmekten ibaret. Bir de öyle Kazım Karabekir töreni filan derken yarın hassas vatandaşlar “ne oluyoruz, rejim düşmanı paşa için devlet erkanı nasıl etkinlik yapar”  diye homurdanırsa belayı bulabilirsiniz, söylemedi demeyin.

Diğer taraftan valinin karpuzu kabuğuna kadar yalayıp yutan yurttaşa verdiği ödül aklıma şunu da getirdi. Neden tüm resmi devlet törenleri bu tür aktivitelerle şenlendirilmesin? Bakıyorum anma törenlerinde protokol ciddiyeti halkla bütünleşmenin önüne geçiyor. Kazım Karabekir ilçesindeki törende resmi erkan ile halk kucaklaşmış, karpuzlar yumruklanmış, halatlar çekilmiş, yalanlar atılmış hasılı epey eğlenilmiş. Paşa da sağ olsa herhalde böyle bir doğum günü isterdi, ruhu şad edilmiş. Bundan sonra il ve ilçelerdeki ünlü şahsiyetler benzer törenlerle anılsa güzel olmaz mı? Misal Konya’da Mevlana törenlerinde Müze önünde etliekmek yeme yarışması yapılsa, Hacıbektaş etkinliklerinde sayın Baykal ve Erdoğan kafayla karpuz kırma yarışması yapsa, AKP ve CHP’liler halat çekse, bir Alevi ile Sünni güreştirilse, Anıtkabir etkinlikleri çerçevesinde çağdaş insanlarımız içki içme yarışması yapsa, ağızlarında kaşık yumurta taşısa, çuvala girip hoplasa ortama renk gelmez mi?

Kısaca küçük bir ilçemizdeki bu anlamlı etkinlik ulusumuzun birlik ve beraberliğe en fazla ihtiyaç duyduğu bu ve diğer günler için bende ümit ışığı oluşturmuş, işte devlet millet kaynaşması dedirtmiştir. Zavallı Kazım Karabekir paşa ise mezarında ne tarafa dönüyordur, orasını bilemeyeceğim.